Co jest przeciwieństwem rewolucji? Ewolucja, czyli powolna zmiana w czasie. Moja córka najwyraźniej jest zwolennikiem tej drugiej drogi rozwoju, bo odświeżenie swojego pokoju robi z małymi przerwami od końca wakacji. Szczerze mówiąc liczyłam na to, że mówiąc "zrobię szybką zmianę" miała na myśli szybsze tempo niż rozwija ślimak wyścigowy. Tym bardziej, że większość prac wykonywała sama i konsekwentnie odrzucała wszelkie propozycje pomocy np. w malowaniu ścian. Z drugiej strony robiąc zmianę powoli ma czas na spokojne wybieranie dodatków i dekoracji. Co z tego finalnie wyniknie zobaczymy, na razie pokażę Wam co się już zmieniło. Uchylmy drzwi do pokoju Oli:


Jeszcze w wakacje było tu tak:
 

Idea zmiany była taka, by pokój nabrał nieco charakteru. Białe "grzeczne" meble powędrowały więc do pokoju młodszych sióstr, a przy łóżku pojawiła się szafka nocna rodem z czasów PRL. Ten mebel jako prezent dostała ode mnie. Wyszperałam go na facebooku, kupiłam, nóżki pomalowałam farbą w sprayu, stary blat wymieniłam na nowy. W roli blatu występuje teraz dawna półka na książki, zawoskowana na szaro. Pod szafką mieści się filcowy koszyk na drobiazgi kupiony za jakieś grosze na Allegro.


Łóżko docelowo ma zastąpić materac na paletach. Pościel swoje miejsce znajdzie za dnia w wojskowej skrzyni z demobilu.


Olcia gra na gitarze i do tej pory jej ulubione instrumenty zwykle stały obok łóżka:


Teraz mają nowe, bardzo wygodne miejsce:


Szafki z których zbudowaliśmy ten regał poprzednio stały w naszym przedpokoju i w przejściu do salonu. Tu prezentują się o wiele lepiej, za to ja chwilowo nie mam szafek na buty i czapki ;)
Czego się dla dziecka nie robi....
Kącik z biurkiem wyglądał przedtem tak:


Na razie biurko zostało to samo, ale nowy mebel już jest wybrany i tylko czasu nie mam żeby go podkleić i przemalować. Za to Ola własnoręcznie namalowała sobie mandalę na tablicy magnetycznej, która zawisła nad biurkiem:


Poprzednią białą lampkę na blacie zastąpiła czarna, industrialna:


Największą zmianą jest jednak zmiana... kolorów. Poprzedni pastelowy kolorek ścian został zastąpiony szarościami w dwóch odcieniach i ulubionym przez moją latorośl pomarańczem. Żeby nie było za ostro, jest tylko na kawałku ściany. Czy jest teraz bardziej "z pazurem"? Na pewno.
Tak było:


A tak jest teraz:

Czeka nas jeszcze zmiana szafy, zakup nowego żyrandola, zbudowanie łóżka i zapewne wiele innych "atrakcji". Ciekawe czy kiedy skończymy Olcia nie dojdzie do wniosku, że chce mieć pokój w innym klimacie?

Przysypało mnie pracą, także że nie wiem w co ręce włożyć. Nie mam kiedy blogować a i w domu jakoś ledwo ogarniam.  I może właśnie dlatego, doceniam małe, codzienne przyjemności.  Lubię taką jesień jaka właśnie nastała - ze snującymi się po polach mgłami i szurającymi pod nogami kolorowymi liśćmi. Ogródek za oknem pyszni się złotem i czerwienią, a w domu rumienią się na paterach i w koszykach jabłka przywiezione w weekend ze wsi. Zaprosiłam jesień także do domu. Zapakowałam w koszyki i skrzynki, ociepliłam świecami i maleńkimi jabłuszkami. Do jedzenia nie bardzo się nadają, ale za to ozdobę stanowią doskonałą.









Wykorzystałam też patent jednej z moich córek i wycięłam z liści serduszka na ogonkach. Prawda, że pomysłowe?  I jakie tanie! Tej jesieni każdego na taki stroik stać :)



Roślinnych kompozycji tym razem nie robiłam sama. Wpadłam do Biedronki i okazało się, że są "gotowce" na przecenie z 17 zł na 7. 

Moi drodzy, bardzo często dostaję od Was maile zaczynające się mniej więcej tak: mam szafkę z mdf... albo mój stolik jest lakierowany... albo metalowych gałek nie da się odkręcić itp. i dalej proste pytanie - czy to się da pomalować farbą kredową?  Oczywiście! Da się! Trzeba pamiętać o dobrym umyciu/odtłuszczeniu i tam gdzie to możliwe o zmatowieniu powierzchni papierem ściernym. Jeśli lubicie klimaty retro, shabby chic i rustykalne, to nawet jeśli coś się Wam niechcący przetrze w miejscach szczególnie na to narażonych (ranty, wypukłości) to nawet lepiej :)



Za przykład niech posłuży ten świecznik, kupiony za dwa zeta czy coś koło tego. Drewniany, lakierowany, oklejony tasiemką ozdobną i z metalowym talerzykiem na świecę:



Mogłabym go rzecz jasna obrać z tasiemki, wyszlifować do drewna i dopiero wtedy coś z nim zrobić, ale to całkiem sporo roboty i nie bardzo miałam na to ochotę. Zamiast tego szybko go umyłam i pomalowałam dwiema warstwami farby. Malowałam po całości, razem z ozodbami, metalem itd.


Potem w ruch poszedł wosk bezbarwny i wosk w ciemnym kolorze brązowym (Amazona Chocolate). Wcierałam go pędzlem, tak by wszedł we wszystkie zakamarki.


Potem lekkie polerowanie bardzo drobnym papierem ściernym na gąbce:


I już! Gotowe!


Farba trzyma się dobrze, a ponieważ jest niepalna nie ma obawy, że coś się stanie gdy świeca się wypali prawie do końca i rozgrzeje metal. Pomalowana i zawoskowana tkanina na wygląd i na dotyk imituje rzeźbienia, których tam wcale nie ma.

Ostatnio wszystko robię w pośpiechu. Jakoś mi się czas skurczył i nijak nie mogę nadążyć z obowiązkami. I pewnie jeszcze długo nie zabrałabym się za rzetelne poszukiwanie nowej szafki, gdyby nie to, że szuflada w komodzie mojej najstarszej latorośli kategorycznie odmówiła dalszej współpracy. Zepsuła się i basta! Z szufladą na podłodze trudno się mieszka i choć Ula starała się nie uskarżać na zawalidrogę to mnie sumienie dręczyło przy każdym wejściu do jej pokoju. Odpaliłam Allegro, wyszukałam pasującą klimatem komódkę i poświęciłam cały dzień na jej przeróbkę.  Nie mam zdjęcia przed pomalowaniem (znów ten goniący mnie czas!), a tak wygląda teraz:



Zdjęcie zrobiłam w naszej sypialni, na nowym miejscu pokażę szafkę jak już dołączy do niej druga komódka (maluje się!) i szafa (szukam pilnie!).  Jak widać córka preferuje styl romantyczny i meble z przecierkami. Malowanie farbami kredowymi w takich przypadkach sprawdza się doskonale. Grubsza faktura farby i łatwiejsze ścieranie na brzegach zagłębieniach pozwala szybko i łatwo wykreować pożądany efekt postarzenia.  Użyłam farb kredowych w dwóch kolorach (Off White i Duifgrijs) oraz przezroczystego i białego wosku. Doskonale spatynowała szare powierzchnie, które początkowo, tuż po malowaniu wyglądały na płaskie i nijakie. Po nierównym, przecieranym woskowaniu nabrały charakteru. Na koniec całość została wygładzona drobnoziarnistym papierem ściernym i ponownie zawoskowana bo lubię, gdy meble są gładkie i przyjemne w dotyku.


Środki, a w zasadzie dna szuflad pierwotnie były obite zielonym materiałem. Niestety po wymyciu paskudnie się kłaczył, więc postanowiłam wykleić wnętrze tapetą. Teraz wyglądają o niebo lepiej!

I wcale nie chodzi mi o to, co można o tej porze roku zobaczyć za oknem! Zauważyłam, że ciągnie mnie coraz bardziej do stonowanych kolorów.  Dlatego sypialnia po raz kolejny delikatnie zmieniła kolor ścian. Teraz jest szaroniebieska.


Niby podobnie jak przedtem, ale jakoś tak dużo spokojniej :)
Głównym powodem malowania nie była jednak zmiana koloru, a chęć zakrycia paskudnych zacieków na ścianach:

 
Mamy okna dachowe i czasem zdarza się, że nagła ulewa zaskakuje nas gdy są uchylone. Ku mojemu zdumieniu farba, która miała być w pełni zmywalna okazałą się być bublem - owszem, zmoczyć wodą można, tyle że kolor w tym miejscu robi się inny!  W tej sytuacji zmycie różnych przybrudzeń ze ścian nie miało sensu, no chyba że chciałabym mieć pokój w łaty.  Postanowiłam tym razem nie korzystać z gotowej farby, tylko zmieszać z suchym pigmentem mineralnym białą farbę.


Zgodnie z zaleceniem producenta dodałam do proszku wodę, zamknęłam woreczek, rozmieszałam i dolałam do farby. Kolorki podczas mieszania wyglądały nader apetycznie.
Zamarzył mi się od razu koktajl jagodowy ;)




W zasadzie równomierne rozprowadzenie pigmentu było najbardziej pracochłonną częścią malowania, reszta poszła gładko.  Ponieważ w pracy często mieszam ze sobą  farby w różnych kolorach, albo rozprowadzam farbę w oleju dla uzyskania bejcy olejowej mam pod reką zwykle zwykły, tani blender kuchenny zakupiony specjalnie do tego celu. Sprawdza się znakomicie!
A moja sypialnia wygląda teraz tak:






Przy okazji malowania ścian łóżko zyskało wezgłowie. Kupiłam na Allegro za nieduże pieniądze mocno zdekompletowane łóżko i wykorzystałam jedną część. Dzięki temu ściana będzie się mniej brudzić, a sama sypialnia zyskała bardziej przytulny klimat. Oryginalnie wezgłowie było drewniane, lakierowane, w paru miejscach poobijane. Tu podczas pierwszej przymiarki:

Pierwszy remont łazienki robiliśmy dwa lata po kupieniu domu. Nasi poprzednicy zaplanowali urządzić dość sporą łazienkę przy sypialni skromnie: muszla, umywalka i upchnięta pod skosem dachu prostokątna wanna. Resztę miejsca miały zająć jakieś szafki i krzesło oraz falisty murek odgradzający część łazienkową od kącika z toaletą.  Nam taki układ zupełnie nie odpowiadał i jak tylko odkuliśmy się trochę finansowo koszmarny murek poszedł pod młotek.  W miejscu pierwotnie przewidzianym na sedes mam teraz sporą kabinę prysznicową, wanna jest też i to spora, a poza umywalką i muszlą zmieścił się również bidet. Dumni ze swoich dokonań wykafelkowaliśmy i pomalowaliśmy pomieszczenie w brązach i zieleni. I było fajnie! Przez jakiś czas....


Okazało się, że z wyborem farby trafiliśmy jak  kulą w płot. Wydawało nam się, że lateksowa emulsja do kuchni i łazienek to będzie doskonały wybór. Dopóki warstwa farby była jednolita i zwarta problemów faktycznie nie było. Nawet jeśli się mocno naparowało, to woda skraplała się na ścianach i odparowywała. Po jakimś czasie zauważyliśmy jednak, że w miejscach gdzie ściany były zimne (np. w narożniku budynku, przy oknie itp) a także na styku ściany z kafelkami farba zaczęła przepuszczać wilgoć do środka, a  odparowywanie jej spod farby było utrudnione. Efekty? Jak widać na fotkach poniżej:



Wyglądało to okropnie! Na dodatek obawiałam się, że pod obgryzionym lateksem zaczną się rozwijać pleśnie albo grzyby. Zaplanowałam remont i zmianę farby na mineralną, która wilgoć bez problemu przyjmuje i oddaje, ale ciągle nie mogłam się za niego zabrać. Zawsze mi wypadało coś pilniejszego. Dopiero w ubiegłym tygodniu, starając się zająć czymś ręce (a najlepsza metoda, żeby przestać czymś zajmować głowę!) postanowiłam położyć kres paskudnym purchlom.  Zdrapałam wszystkie miejsca zdewastowane. W niektórych oznaczało to zdarcie farby z połowy powierzchni, bo odłaziła od najlżejszego skrobnięcia. Ubytki zaszpachlowałam, wygładziłam i pomalowałam. Użyłam koloru Cafe Glace z palety farb kredowych Amazona. I byłam naprawdę pozytywnie zaskoczona, gdy okazało się, że jedną puszką wymalowałam całą łazienkę.



Zobaczymy jak się sprawdzi. Na pewno nie grozi mi atak glonów, pleśni czy grzybów bo Amazona ma odczyn zasadowy i podobnie jak farby wapienne eliminuje ryzyko działania mikroorganizmów. No i nie jestem skazana na farbę łazienkową o dużym stopniu połysku (aby polepszyć parametry farb akrylowych i lateksowych dodaje się do nich więcej żywicy niż do "zwykłych" farb) bo Amazona jest matowa. Teraz znów mogę się wyciągnąć w wannie i z przyjemnością rozglądać po łazience. Mała rzecz a cieszy!

Szafkę nocną już pokazywałam Tu. Ale łóżka jeszcze nie prezentowałam. A to w końcu kawał mebla i namachałam się przy nim co niemiara. 


Oryginalnie łóżko było drewniane, lakierowane. Było nowe, ale po przejściach.  Jak zwykle kupiłam "złoma" z pękniętą jedną deską i licznymi obiciami. Ponieważ i tak planowałam je przemalować farbą kredową do mebli nie miało to żadnego znaczenia. Deska została sklejona i można było zabierać się za pracę. Ale jakoś nie ciągle nie mogłam się zebrać w sobie....
Pewnie pojechałoby na siedlisko niepomalowane, gdyby nie to, że pewnego razu moja córka wracała  z zagranicznej wycieczki  późną nocą. Mój małż był w delegacji a ja musiałam jakoś dotrwać do pierwszej w nocy w miarę przytomna, żeby ją odebrać z lotniska. Pomyślałam, że jak będę coś robić, to nie zasnę.  Naszykowałam sobie farby, pędzle i papier ścierny, żeby jakoś z grubsza ogarnąć mebel przed malowaniem. Wizja szlifowania szczebelków była paskudna, ale skoro się kupiło to i doprowadzić do stanu używalności trzeba... Lakier był nieprzyzwoicie dobrze położony. Nie wiem jak to jest, ale jak chcesz mieć mebel dobrze wylakierowany to ze świecą szukaj, a jak przydałby się surowy to akurat trafisz na twardą, gładką taflę! Szybko zrobiłam rachunek sumienia, czy jak przy woskowaniu wyjdą przecierki to mi to będzie przeszkadzać? Nie, to w końcu ma być wiejski mebel - zadecydowałam. A przekonana byłam (co się zresztą sprawdziło), że choćbym nie wiem jak się starała to bez porządnego zmatowienia na rantach przecierki wyjdą jak nic.  Ale skoro wybrałam metodę na lenia, można było tylko przetrzeć w miejscach gdzie wcześniej kleiłam albo były większe zadrapania  i od razu machać pędzlem.


Nienawidzę malowania szczebli. Wolę pomalować cały stół niż jedno krzesełko ze szczeblinowym oparciem.  A tu, o zgrozo, poza szczeblami i listewkami nie bardzo było co malować. Jakoś dociągnęłam do końca. Farba kredowa dobrze kryje, ale przy śliskich powierzchniach trzeba malować co najmniej 2 razy, bo pierwsza się zwykle maże i trudno zachować dokładność. Akurat zdążyłam położyć drugą warstwę przed północą i pognać po dziecko. Woskowałam następnego dnia, używając do tego wełny stalowej. Woskowanie wełną to kolejny trick pozwalający zaoszczędzić czas - równocześnie woskujesz, wygładzasz i jeśli dociśniesz mocniej, to również przecierasz. Ja nie musiałam mocno dociskać, raczej starałam się nie zrobić za dużo przecierek ;)


Dla tych, którzy poczuli inspirację kolorystyczną: użyłam farby kredowej Amazona w kolorze Vert de Bleu.