Macie ochotę na prawdziwą opowieść o małej czarodziejce? Ma 11 lat i mieszka w moim domu :)


Starsze dzieci przeniosły się do mieszkania, dzięki czemu młodsze, ku swojej wielkiej radości, ze wspólnego pokoju mogą przenieść się do własnych.  Wybór kto gdzie zamieszka był szybki i bezproblemowy, znacznie dłużej trwało przenoszenie rzeczy. Pewnie sami nie raz się z tym spotkaliście że podczas wyjmowania rzeczy z szafek na każdym kroku pojawia się jakiś dylemat. Zatrzymać czy oddać siostrze?  Wyrzucić czy naprawić?  Czy to będzie pasować do mojej nowej sypialni? Skąd ja to w ogóle mam?

Parę miesięcy temu, kiedy planowaliśmy remont w mieszkaniu i przeprowadzkę starszych córek obiecałam młodszym, że urządzimy pokoje zgodnie z ich życzeniem. Pokój Oli, który teraz stał się pokojem Ani nie potrzebował większych zmian. Pomarańczowe dodatki zmieniłyśmy na fiolet, na drzwiach szafy przykleiłyśmy samoprzylepną folię tablicową po której można pisać kredą, przestawiłyśmy kilka mebli i gotowe.  Romantyczny pokój Uli, wyglądający jak na zdjęciu poniżej przypadł w udziale Mai, która poprosiła o zmianę wystroju na "bardziej gotycki".



No ładnie, pomyślałam. Meble co prawda mają odpowiedni klimat i gdyby z białych przemalować je na czarno wyglądałyby efektownie, ale jasnozielone ściany i podłoga w kolorze naturalnego korka nijak mi do mrocznego "gotyku" nie pasowały.  Zobaczymy co da się zrobić - bąknęłam  niezbyt przekonująco - wiesz, taki większy remont to mamy w planach dopiero za rok. Maja wbiła we mnie oskarżycielski wzrok i cicho westchnęła: Obiecałaś!  No i masz babo placek pomyślałam. Wyjdę na niesłowną! Na szczęście okazało się, że bliżej jej do Harrego Pottera i Gwiezdnego Pyłu niż do Crimson Peak czy Pamiętników Wampirów. Jako właścicielka dwóch czarodziejskich różdżek przywiezionych z kolejnych edycji wakacyjnej Szkoły Czarodziejów, czarnej tiary i równie ciemnej peleryny Maja zapragnęła bardziej magicznego niż gotyckiego klimatu w swojej sypialni. 



Przypomniałam sobie jak wyglądał mój pokój kiedy miałam 11 lat. Dzieliłam go z młodszym bratem. Mieściły się w nim dwa wąskie, jednoosobowe tapczaniki, mały stół kuchenny pełniący rolę biurka i dwa regały. Nad moim łóżkiem udało się wcisnąć wąską półkę z pomalowanych białą olejną farbą nieheblowanych deseczek, na której trzymałam kilka podręcznych drobiazgów i kolekcję sukulentów w szklanych słojach po lekarstwach. Na nic więcej nie było miejsca. Biała tapeta w brązowe palmety była ładna, ale jak dla mnie zbyt "dorosła". Resztę dekoracji stanowiły: zielony dywanik (a właściwie wykrojony na wymiar kawałek wykładziny), dwa obrazki Danuty Muszyńskiej-Zamorskiej i brązowe kapy na łóżka.  Było estetycznie, ale trochę nijako i bezosobowo.  Jedyną wskazówką, że mieszkają tu dzieci były tytuły książek na półkach, pluszak na łóżku i zabawny plakat z szympansem na drzwiach wejściowych. Nagle poczułam, że koniecznie muszę jakoś dopasować pokój do tego jak wyobraża go sobie moja córka. Bez drogiego remontu, malowania ścian czy kupowania nowych elementów wystroju. Skoro zgodnie z anegdotą różnica pomiędzy czarodziejką a czarownicą to około 40 lat, to mam odpowiedni wiek i staż by użyć swojej mocy i wyczarować coś z niczego dla młodszego pokolenia. Zróbmy razem kilka "czarodziejskich" dekoracji - zaproponowałam Mai - pomogę Ci, ale będziesz sama wykonywać większość prac. Zgodziła się bez chwili wahania i muszę przyznać że świetnie sobie poradziła. Na pierwszy ogień poszła ramka, w której zamieszkał zabawny duszek. Ramkę kupiłam do nagrania w TV Puls na którym razem z prowadząca robiłyśmy monogramy z guzików. Do niczego mi nie pasowała stylem, więc beż żalu wyrzuciłam tkaninę z guzikami i wyjęłam szybkę. Szkielet duszka zrobiłam z drutu. Maja owinęła go gniecioną folią aluminiową, a następnie za pomocą kleju  nałożyła kolejne warstwy ręcznika papierowego, aż do uzyskania ostatecznego kształtu.  Po pomalowaniu duszek został przyklejony klejem na gorąco do tła ramki, uprzednio oklejonego bibułką z turkusowym wzorkiem. Domalowane czarnym pisakiem wąsy i krawat zmieniły go w prawdziwego eleganta.
 



Stare osłonki na doniczki Maja pomalowała ciemnoszarą farbą. Jedną przetarła ciemnoniebieskim woskiem, drugą białym.



Z pudełka po kremie zrobiłam dla niej puzderko na drobiazgi. Zdjęłam nalepki, odtłuściłam, przykleiłam do wieczka styropianową różę, pomalowałam całość na szaro Amazoną i przetarłam woskiem w kolorze jeansu.  Na koniec wtarłam nieco metalicznej pasty.




Skrzynię na skarby i drewnianą paterę Maja przemalowała kilkoma kolorami i poprzecierała według własnego pomysłu. Ja przemalowałam starą ramę obrazka. Wkleję w nią lustro i powieszę nad szafką.

Zmieniacz czasu Hermiony Granger musiał znaleźć się w tym pokoju!

W ramie zostanie docelowo osadzone lustro.

Turkus to obecnie ulubiony kolor małej czarodziejki

Ze szklanki po kremie orzechowym powstał lampionik. Za pomocą pisaka perełkowego Maja naniosła na nią wzorki. Po pomalowaniu farbą kredową (jak to dobrze, że Amazona jest niepalna!) ciemnym woskiem dodałyśmy głębię i podkreśliłyśmy fakturę.



W podobny sposób z butelki po oranżadzie podawanej w zaprzyjaźnionej włoskiej restauracji powstała flasza na magiczne eliksiry. Tu nie trzeba było tworzyć wzorków, były już wcześniej wytłoczone w szkle.  Pamiątka z zajęć ceramicznych w przedszkolu stała się dołączoną do butli tajemniczą etykietą.

Eliksiry i wywary trzeba w czymś trzymać!

 Wieszak z samochodem zupełnie niepasujący do dziewczęcych pokoi  został przemalowany i ozdobiony kalkomanią z tymczasowych tatuaży. Po naniesieniu kalkomanii zabezpieczyłam ją lakierem i postarzyłam woskiem. Niektóre elementy tatuażu świecą w ciemności, co zdecydowanie podniosło jego atrakcyjność w oczach właścicielki ;)

róże na wieszaku świecą w nocy

Jedynym meblem, który przeszedł całkowitą metamorfozę jest drewniana szafka. Kupiłam ja kiedyś w komisie meblowym za 60 zł z myślą o  wstawieniu do przedpokoju w mieszkaniu starszych córek, ale okazała się za głęboka. Teraz za sprawą farby Byta-yta i wosków w różnych kolorach stała się czarodziejską komodą. Wymieniłam drewniane uchwyty na czarne, metalowe.  Takie same zamontowałam w pozostałych meblach.





Koszty dostosowania pokoju do "czarodziejskiego" stylu okazały się zdumiewająco małe. Większość z nich to farby, woski i nowe uchwyty. Wykorzystałyśmy różne niepotrzebne lub zapomniane przedmioty nadając im zupełnie nowy wygląd. Udało nam się nawet przemycić do nowego pokoju kilka dekoracji z "dziecinnego". 

Wróżka zamieszkała w doniczce

Gliniana sowa to pamiątka z pierwszych kolonii letnich, magiczny dziennik to prezent od najstarszej siostry

Tablicę magnetyczną właścicielka pomalowała sama w ulubione motywy

Do czerwonej różdżki doskonale pasują dekoracje zostawione przez poprzednią mieszkankę pokoju

nareszcie mam moją długo wyczekiwaną osłonę grzejnika w sypialni. Ja wiem, że to głupi brzmi jak się człowiek cieszy z takich drobiazgów, ale naprawdę od weekendu nie mogę wyjść z podziwu, że jest! I stoi sobie, i cieszy oko!


Nasza sypialnia kiedyś była znacznie mniejsza. Powiększyliśmy ją o niezbyt sensownie wykorzystaną mini-garderobę. Po zburzeniu ściany i wstawieniu pojemnej szafy zrobiło się przestronniej ale część pokoju została bez ogrzewania podłogowego. Dlatego wstawiliśmy do tej części sypialni niewielki kaloryfer.  Co prawda nie rzucał się bardzo w oczy, ale cały czas miałam poczucie dysharmonii. Jakoś mi ta ściana z kaloryferem nie pasowała. Wymyśliłam więc sobie, że kiedyś go obuduję ładną półeczką lub osłoną.  Tak wyglądało to jeszcze niedawno:


"Kiedyś" które miało być krótkie jak się łatwo domyślić trwało kilka lat. Jak już znalazłam coś co mi odpowiadało rozmiarami i stylem, to cena mnie przerażała. Zaczęłam się nawet zastanawiać czy na pewno chcę kaloryfer zakrywać, czy może zamienić na dekoracyjny skoro ceny gotowych osłon  oscylowały koło 300 zł. Wreszcie postanowiłam zebrać się w sobie i wyruszyć na poszukiwanie osłony z demobilu. Używanej, uszkodzonej albo z innych powodów przecenionej. W końcu fakt, że potrafię coś naprawić albo przemalować daje mi szerokie pole manewru. I trafiłam na Allegro na taki model:


Lakierowane drewno to nie moja bajka, ale osłona mi się podobała i poza kilkoma drobnymi (prawie niezauważalnymi) zadrapaniami była sprawna. Wydałam na zakup i przesyłkę niewiele ponad 60 zł!
Przytargałam zdobycz "na salony", otworzyłam paczkę i wpadłam w panikę. Wszystkie części są, instrukcja jest ale jak to do licha zmontować? Też tak macie, że jak instrukcja z mało wyraźnymi rysunkami ma kilka stron to nogi się Wam robią miękkie? Ja to przeżywam za każdym razem. Nie żebym powątpiewała w swoją inteligencję i zdolności dedukcji z pisma obrazkowego, ja po prostu lubię proste rozwiązania ;)


Drewno na wewnętrznych, nielakierowanych częściach było piękne i gdybym mogła dostać całą osłonę w takim stanie pewnie tylko bym ja delikatnie pociągnęła białym woskiem. Niestety, żółtawy odcień lakierowanych części krzyczał: bierz pędzel i maluj! No to pomalowałam. Potem zawoskowałam bezbarwnym i zaczęłam składać. Dawno się tyle nie nawkręcałam drobnych elementów co tu. Masochista jakiś to wymyślił, który lubi spędzać wieczory ze śrubokrętem w dłoni. Po pół godzinie mogłam wreszcie westchnąć jak Shrek: Jakoś poszło ośle, jakoś poszło. Wtaskałam osłonę na górę, postawiłam w zaplanowanym miejscu i spłynęła na mnie błogość. Tak miało być! Tylko dlaczego ja tego nie zrobiłam już parę lat temu? Chyba muszę pilnie skorygować listę rzeczy zostawionych do zrobienia "potem" bo jeśli inne zmiany będą równie efektowne to na co ja jaszcze czekam?









    

Wieczory szare, poranki ciemne. Wam też nie chce się z łóżka wychodzić? Ja najchętniej spędzam czas z lekturą lub puszczam muzyczkę i zapalam świece. Do tego ciepła herbatka lub kawa z cynamonem,  światło świec i czego mi więcej trzeba?  Co prawda roboty w domu zatrzęsienie, przydałoby się to i owo wyprać, posprzątać czy przygotować, ale jakoś mi się tak zwyczajnie nie chce.


Jak widzicie w mojej sypialni klimatów świątecznych jeszcze za bardzo nie widać.  Czekam do przedświątecznego tygodnia. Na razie wyciągnęłam z szuflady niebieskie gwiazdki, otrzymane kiedyś od Kasi z bloga Hand Made By Kasiula. Miały być dołączone do gwiazdkowych prezentów, ale spodobały mi się powieszone na toaletce i tak już zostało. 



Niebieskie dodatki rozgościły się zresztą i w innych kącikach. Na stoliku nocnym stoją błękitne buteleczki od Ewy z Przytulnego Domu.  Towarzyszy im błękitna świeca ozdobiona medalionem z wizerunkiem wiktoriańskiej dziewczynki w zimowym futerku i wynaleziony przeze mnie na starociach kobaltowy dzban. Kosztował zaledwie kilka złotych!  W dzbanie róże od mojego M. Pełnia szczęścia!


To Wy się rozejrzyjcie a ja biegnę na dół po kubeczek czegoś rozgrzewającego :)