Ostatnio wszystko robię w pośpiechu. Jakoś mi się czas skurczył i nijak nie mogę nadążyć z obowiązkami. I pewnie jeszcze długo nie zabrałabym się za rzetelne poszukiwanie nowej szafki, gdyby nie to, że szuflada w komodzie mojej najstarszej latorośli kategorycznie odmówiła dalszej współpracy. Zepsuła się i basta! Z szufladą na podłodze trudno się mieszka i choć Ula starała się nie uskarżać na zawalidrogę to mnie sumienie dręczyło przy każdym wejściu do jej pokoju. Odpaliłam Allegro, wyszukałam pasującą klimatem komódkę i poświęciłam cały dzień na jej przeróbkę.  Nie mam zdjęcia przed pomalowaniem (znów ten goniący mnie czas!), a tak wygląda teraz:



Zdjęcie zrobiłam w naszej sypialni, na nowym miejscu pokażę szafkę jak już dołączy do niej druga komódka (maluje się!) i szafa (szukam pilnie!).  Jak widać córka preferuje styl romantyczny i meble z przecierkami. Malowanie farbami kredowymi w takich przypadkach sprawdza się doskonale. Grubsza faktura farby i łatwiejsze ścieranie na brzegach zagłębieniach pozwala szybko i łatwo wykreować pożądany efekt postarzenia.  Użyłam farb kredowych w dwóch kolorach (Off White i Duifgrijs) oraz przezroczystego i białego wosku. Doskonale spatynowała szare powierzchnie, które początkowo, tuż po malowaniu wyglądały na płaskie i nijakie. Po nierównym, przecieranym woskowaniu nabrały charakteru. Na koniec całość została wygładzona drobnoziarnistym papierem ściernym i ponownie zawoskowana bo lubię, gdy meble są gładkie i przyjemne w dotyku.


Środki, a w zasadzie dna szuflad pierwotnie były obite zielonym materiałem. Niestety po wymyciu paskudnie się kłaczył, więc postanowiłam wykleić wnętrze tapetą. Teraz wyglądają o niebo lepiej!

I wcale nie chodzi mi o to, co można o tej porze roku zobaczyć za oknem! Zauważyłam, że ciągnie mnie coraz bardziej do stonowanych kolorów.  Dlatego sypialnia po raz kolejny delikatnie zmieniła kolor ścian. Teraz jest szaroniebieska.


Niby podobnie jak przedtem, ale jakoś tak dużo spokojniej :)
Głównym powodem malowania nie była jednak zmiana koloru, a chęć zakrycia paskudnych zacieków na ścianach:

 
Mamy okna dachowe i czasem zdarza się, że nagła ulewa zaskakuje nas gdy są uchylone. Ku mojemu zdumieniu farba, która miała być w pełni zmywalna okazałą się być bublem - owszem, zmoczyć wodą można, tyle że kolor w tym miejscu robi się inny!  W tej sytuacji zmycie różnych przybrudzeń ze ścian nie miało sensu, no chyba że chciałabym mieć pokój w łaty.  Postanowiłam tym razem nie korzystać z gotowej farby, tylko zmieszać z suchym pigmentem mineralnym białą farbę.


Zgodnie z zaleceniem producenta dodałam do proszku wodę, zamknęłam woreczek, rozmieszałam i dolałam do farby. Kolorki podczas mieszania wyglądały nader apetycznie.
Zamarzył mi się od razu koktajl jagodowy ;)




W zasadzie równomierne rozprowadzenie pigmentu było najbardziej pracochłonną częścią malowania, reszta poszła gładko.  Ponieważ w pracy często mieszam ze sobą  farby w różnych kolorach, albo rozprowadzam farbę w oleju dla uzyskania bejcy olejowej mam pod reką zwykle zwykły, tani blender kuchenny zakupiony specjalnie do tego celu. Sprawdza się znakomicie!
A moja sypialnia wygląda teraz tak:






Przy okazji malowania ścian łóżko zyskało wezgłowie. Kupiłam na Allegro za nieduże pieniądze mocno zdekompletowane łóżko i wykorzystałam jedną część. Dzięki temu ściana będzie się mniej brudzić, a sama sypialnia zyskała bardziej przytulny klimat. Oryginalnie wezgłowie było drewniane, lakierowane, w paru miejscach poobijane. Tu podczas pierwszej przymiarki:

Pierwszy remont łazienki robiliśmy dwa lata po kupieniu domu. Nasi poprzednicy zaplanowali urządzić dość sporą łazienkę przy sypialni skromnie: muszla, umywalka i upchnięta pod skosem dachu prostokątna wanna. Resztę miejsca miały zająć jakieś szafki i krzesło oraz falisty murek odgradzający część łazienkową od kącika z toaletą.  Nam taki układ zupełnie nie odpowiadał i jak tylko odkuliśmy się trochę finansowo koszmarny murek poszedł pod młotek.  W miejscu pierwotnie przewidzianym na sedes mam teraz sporą kabinę prysznicową, wanna jest też i to spora, a poza umywalką i muszlą zmieścił się również bidet. Dumni ze swoich dokonań wykafelkowaliśmy i pomalowaliśmy pomieszczenie w brązach i zieleni. I było fajnie! Przez jakiś czas....


Okazało się, że z wyborem farby trafiliśmy jak  kulą w płot. Wydawało nam się, że lateksowa emulsja do kuchni i łazienek to będzie doskonały wybór. Dopóki warstwa farby była jednolita i zwarta problemów faktycznie nie było. Nawet jeśli się mocno naparowało, to woda skraplała się na ścianach i odparowywała. Po jakimś czasie zauważyliśmy jednak, że w miejscach gdzie ściany były zimne (np. w narożniku budynku, przy oknie itp) a także na styku ściany z kafelkami farba zaczęła przepuszczać wilgoć do środka, a  odparowywanie jej spod farby było utrudnione. Efekty? Jak widać na fotkach poniżej:



Wyglądało to okropnie! Na dodatek obawiałam się, że pod obgryzionym lateksem zaczną się rozwijać pleśnie albo grzyby. Zaplanowałam remont i zmianę farby na mineralną, która wilgoć bez problemu przyjmuje i oddaje, ale ciągle nie mogłam się za niego zabrać. Zawsze mi wypadało coś pilniejszego. Dopiero w ubiegłym tygodniu, starając się zająć czymś ręce (a najlepsza metoda, żeby przestać czymś zajmować głowę!) postanowiłam położyć kres paskudnym purchlom.  Zdrapałam wszystkie miejsca zdewastowane. W niektórych oznaczało to zdarcie farby z połowy powierzchni, bo odłaziła od najlżejszego skrobnięcia. Ubytki zaszpachlowałam, wygładziłam i pomalowałam. Użyłam koloru Cafe Glace z palety farb kredowych Amazona. I byłam naprawdę pozytywnie zaskoczona, gdy okazało się, że jedną puszką wymalowałam całą łazienkę.



Zobaczymy jak się sprawdzi. Na pewno nie grozi mi atak glonów, pleśni czy grzybów bo Amazona ma odczyn zasadowy i podobnie jak farby wapienne eliminuje ryzyko działania mikroorganizmów. No i nie jestem skazana na farbę łazienkową o dużym stopniu połysku (aby polepszyć parametry farb akrylowych i lateksowych dodaje się do nich więcej żywicy niż do "zwykłych" farb) bo Amazona jest matowa. Teraz znów mogę się wyciągnąć w wannie i z przyjemnością rozglądać po łazience. Mała rzecz a cieszy!

Szafkę nocną już pokazywałam Tu. Ale łóżka jeszcze nie prezentowałam. A to w końcu kawał mebla i namachałam się przy nim co niemiara. 


Oryginalnie łóżko było drewniane, lakierowane. Było nowe, ale po przejściach.  Jak zwykle kupiłam "złoma" z pękniętą jedną deską i licznymi obiciami. Ponieważ i tak planowałam je przemalować farbą kredową do mebli nie miało to żadnego znaczenia. Deska została sklejona i można było zabierać się za pracę. Ale jakoś nie ciągle nie mogłam się zebrać w sobie....
Pewnie pojechałoby na siedlisko niepomalowane, gdyby nie to, że pewnego razu moja córka wracała  z zagranicznej wycieczki  późną nocą. Mój małż był w delegacji a ja musiałam jakoś dotrwać do pierwszej w nocy w miarę przytomna, żeby ją odebrać z lotniska. Pomyślałam, że jak będę coś robić, to nie zasnę.  Naszykowałam sobie farby, pędzle i papier ścierny, żeby jakoś z grubsza ogarnąć mebel przed malowaniem. Wizja szlifowania szczebelków była paskudna, ale skoro się kupiło to i doprowadzić do stanu używalności trzeba... Lakier był nieprzyzwoicie dobrze położony. Nie wiem jak to jest, ale jak chcesz mieć mebel dobrze wylakierowany to ze świecą szukaj, a jak przydałby się surowy to akurat trafisz na twardą, gładką taflę! Szybko zrobiłam rachunek sumienia, czy jak przy woskowaniu wyjdą przecierki to mi to będzie przeszkadzać? Nie, to w końcu ma być wiejski mebel - zadecydowałam. A przekonana byłam (co się zresztą sprawdziło), że choćbym nie wiem jak się starała to bez porządnego zmatowienia na rantach przecierki wyjdą jak nic.  Ale skoro wybrałam metodę na lenia, można było tylko przetrzeć w miejscach gdzie wcześniej kleiłam albo były większe zadrapania  i od razu machać pędzlem.


Nienawidzę malowania szczebli. Wolę pomalować cały stół niż jedno krzesełko ze szczeblinowym oparciem.  A tu, o zgrozo, poza szczeblami i listewkami nie bardzo było co malować. Jakoś dociągnęłam do końca. Farba kredowa dobrze kryje, ale przy śliskich powierzchniach trzeba malować co najmniej 2 razy, bo pierwsza się zwykle maże i trudno zachować dokładność. Akurat zdążyłam położyć drugą warstwę przed północą i pognać po dziecko. Woskowałam następnego dnia, używając do tego wełny stalowej. Woskowanie wełną to kolejny trick pozwalający zaoszczędzić czas - równocześnie woskujesz, wygładzasz i jeśli dociśniesz mocniej, to również przecierasz. Ja nie musiałam mocno dociskać, raczej starałam się nie zrobić za dużo przecierek ;)


Dla tych, którzy poczuli inspirację kolorystyczną: użyłam farby kredowej Amazona w kolorze Vert de Bleu.

Nie ma to jak schronić się przed słonkiem w altance. Widoku na ogród nic nie zasłania, wiaterek chłodzi a przy stole można napić się czegoś dobrego lub zjeść jakiś smakołyk. Zaglądam tu często również z laptopem, kiedy mam ochotę przejrzeć Wasze blogi i napisać jakiegoś posta :)
Ale najprzyjemniej spędza się tutaj wieczory.


Altanka ma oświetlenie elektryczne, używamy go głównie podczas wieczornego grillowania albo przeprowadzania jakichś prac. O wiele przyjemniej siedzi się w altanie przy zapalonych świecach.


W tym roku na szczęście anty-komarowych używaliśmy zaledwie kilka razy. Susza skutecznie rozprawiła się z bzykaczami. Przydają się za to wszelkie lampiony i latarenki, a nawet zwykłe doniczki - ze świecą wewnątrz stają się klimatycznymi świecznikami.


Podświetlony płomieniami świec ogród wygląda zupełnie inaczej niż w dzień.  Z mroku wyłaniają się sylwetki roślin. Nagle szczegóły pospolitych przedmiotów zaczynają mieć znaczenie:  faktury, wzory, rzeźbienia.  Szkoda, że to już prawie koniec lata!

Tym razem pokażę Wam coś, co "zmalowałam" w ramach eksperymentu. Zwykle nie próbuję łączenia kolorów, różnych produktów czy nowych technik od razu na meblach. Tym razem jednak poszłam na całość i szafka nocna przybrała nowe szaty. Dla usprawiedliwienia mogę jedynie dodać, że to wszystko z powodu ograniczonej ilości czasu na działania twórcze :)
Poza tym, jak mi się znudzi, zawsze mogę przemalować!


Szafkę kupiłam na Allegro, od sprzedawcy przywożącego towary wycofane z angielskiego Tesco. Lubię u niego pobuszować w aukcjach, bo poza przedmiotami ewidentnie zepsutymi zawsze można upolować coś, co daje się przerobić, naprawić lub zmodyfikować. Ja ciągle jestem na etapie zbierania mebli do naszego wiejskiego siedliska i każda zdobycz za niewielkie pieniądze jest mile widziana. Szafka katalogowo wygląda tak:

Jak porównałam wygląd poszczególnych elementów w paczce i powyższe zdjęcie, natychmiast przypomniała mi się scena z filmu Upadek, kiedy Michael Douglas próbuje zamówić śniadanie w fast-foodzie i  zamiast jedzenia podobnego do zdjęcia z menu dostaje jego żałosną namiastkę. W przypadku szafki aż tak źle jak w filmie nie było, jednak gdybym kupowała ją jako "pełnowartościową" zapewne przeżyłabym rozczarowanie.  Ja zakupiłam towar niepełnowartościowy tj lekko poobijany i bez części śrub.  Jak się potem okazało śruby kosztowały mnie tyle samo co szafka, ale to już zupełnie inna historia...
Plusem całej sytuacji było to, że mebel był w częściach i łatwo było go zawoskować z każdej strony. Zdecydowałam się na woskowanie, a nie na malowanie, bo chciałam aby słoje drewna były nadal widoczne. Chciałam uzyskać nietypowy kolor - równocześnie szary i niebieski. Użyłam więc szaroniebieskiego wosku Amazona oraz ciemnoszarego wosku Len i niebieskiego wosku Petrol z firmy Byta-yta. Nałożyłam na powierzchni mebla nieregularne "paćki" wosków w rożnych miejscach i rozcierałam tak, by kolory połączyły się ze sobą.


Na blacie szafki i frontach szuflad zrobiłam dekorację białym woskiem z szablonu kupionego w Liroy Merlin.  Ostatnio odkryłam, że mają w sprzedaży wielgachne szablony do malowania ścian, którymi ozdobić można bez trudu nawet blat stołu czy drzwi szafy!


Szafka zaskoczyła mnie niemile dwiema rzeczami: 
-  miała być zgodnie z opisem niczym nie impregnowana (do własnej aranżacji), a jak się okazało wosk mi się nieco ślizgał po powierzchni (co nie dzieje się na surowym drewnie)
- drewno było tak miękkie, że przy skręcaniu strach było docisnąć bardziej śruby żeby nie pękło lub się nie wgniotło (dlatego do zamocowania blatu użyliśmy dodatkowych blaszek)
Zmieniłam gałki na metalowe, jakoś mi bardziej pasowały.






Szafka już trafiła w docelowe miejsce i ładnie się zgrała z krzesełkiem, jakie odgrzebałam na siedliskowym stryszku. Intryguje mnie napis na oparciu - ZAJĄC. Krzesełko kojarzy mi się z czasami przedszkolnymi, początkowo myślałam więc, że to nazwisko dziecka. Ale w Muzeum Zabawek w Gdańsku stoi podobne i tak samo podpisane. Może ktoś z Was drodzy Podczytywacze wie, o co chodzi z tym zającem? 

Krzesło pomalowałam kolorem Vert de Blue. Siedzisko natomiast jasnoszarym kolorem Duifgrijs.   




 


Chciałam je dodatkowo ozdobić. Potrzebowałam motywu podobnego stylem do tego, który zdobi lustro.  Na lustrze dekoracja jest wyryta w deseczce. Tu nie chciałam nic ryć. Zdecydowałam się na narysowanie dekoracji kredką i zawoskowanie.  Pierwszy płatek namalowałam  w kolorze sepii, ale nie pasowało, więc zmieniłam kolor na niebieski.  Rysując mocno dociskałam kredkę, tak by w warstwie farby kredowej powstały niewielkie wgniecenia wypełnione barwnikiem. Gotowy motyw delikatnie pokryłam woskiem. Podczas tej czynności barwnik częściowo wymywa się, dzięki czemu efekt końcowy wygląda jak malunek sprzed wielu lat. 




 Mebelki już pojechały do swojego nowego domu!