Uprzedzam, przez kilka następnych postów będę Was męczyć mebelkami w różnych stylach i kolorach.  Nazbierało mi się ostatnio tego trochę :)
Przed wyjazdem na nasze wiejskie siedlisko postanowiłam trochę zaszaleć i "zmalować" kilka sprzętów. Lubię ten moment, kiedy wypakowujesz rzeczy z bagażnika, wstawiasz na właściwe miejsca i masz od ręki wyczarowany klimacik!  Tym razem sielsko-wiejski, kolorystycznie dopasowany do pomalowanego wcześniej łóżka.


Bazą do metamorfozy mebla była stara szafka tzw. nakastlik. Kiedyś, gdy mieszkaliśmy w bloku  pełniła rolę podstawy pod biurko, potem po przeprowadzce do domu została nocną szafką mojej córki. Teraz pojedzie na wieś  :)


Szafka byłą w dobrej kondycji, wystarczyło ją więc tylko umyć. Większe ubytki w blacie zostały zaszpachlowane, a potem nałożyłam farbę Amazona Vert de Bleu.



Szuflada i drzwiczki zostały potraktowane kolorem jasnoszarym (Duifgrijs). Po wyschnięciu i zawoskowaniu postanowiłam dodać na drzwiczkach jakiś dekorek. Marzyły mi się malowane wiejskie kwiaty. Tyle, że tak malować jak bym chciała to ja nie umiem. Przegląd serwetek do decopupage tez mnie nie zachwycił, bo choć kwiatowych wzorów mam w zapasach mnóstwo, to żadna mi jakoś nie pasowała.  Skończyło się wiec na szablonie i wosku Byta-yta w kolorze Petrol.  Efekt mnie zadowala i co najważniejsze efekt "starości" został zachowany.  Na razie szafka jeszcze w naszym domu:



Delikatna przecierka i niewielka ilość wosku patynującego dała ciekawy efekt.


Lubię gdy mebel pozytywnie zaskakuje użytkownika, stąd kwiaty również na bokach szuflad i we wnętrzu.

Chyba mam jakieś wnętrzarskie skrzywienie :) 
Poszłam do Tesco po komponenty do sałatki, a wyszłam z kompletem garnków i durszlakiem. Wszystko w niebieskościach. 



Co ciekawe, w kompletowaniu garnków dzielnie pomagał mi mój małż. Chyba po prostu oczyma wyobraźni już je widzieliśmy w naszej siedliskowej, wiejskiej kuchni.  Emaliowane garnki nieodmiennie kojarzą mi się z dzieciństwem, bo w takich właśnie garnkach gotowały całej rodzinie mama i babcie. Co prawda naczynia z Tesco to produkcja węgierska a nie nasza Silesia Rybnik czy Olkusz, ale na razie sprawują się całkiem dobrze!

Wyjazdowy, pierwszy wakacyjny weekend za nami. Odwiedziliśmy moich rodziców, moich teściów i w drodze powrotnej udało się nam nawet wpaść na chwilę do babci.  Sobotę spędziliśmy prawie jak ludzie pierwotni - na drzewie. A w zasadzie mój maż na dachu altanki, Ola na drzewie, ja na drabinie a reszta familii krążyła miedzy nami opróżniając kolejne wiaderka (w przerwie zaś obskubując poziomki). Połowa "urobku" wylądowała w naszych brzuchach od razu, resztę (2 spore skrzynki) przywieźliśmy do domu. Pisząc tego posta wcinam kolejną porcję słodkich owoców :)



W niedzielę rano pogoda się załamała. Spacer z aparatem po ogrodzie teściów uskuteczniałam w krtce z kapturem. Fotorelacja z ogródkowego spaceru jet TUTAJ

Nastawiłam się na niedzielne buszowanie na targu staroci, a tu jak na złość nie chciało przestać siąpić.  Mimo wszystko wybraliśmy się na spacer i kilka "łupów" udało mi  się upolować.
Dzbanek w kobaltowym kolorze.

 

Róże są moje, ogródkowe :)



Po drugie małą miseczkę, która tu widzicie z czereśniami  - zabiorę ją później na siedlisko.


Dwie szklaneczki z kieliszkami.




I złotą rybkę ;)
Oby spełniała życzenia!

Długi weekend jak pisałam przebiegał nam w wyjątkowo pracowitym klimacie. Ponieważ nigdzie się nie wybieraliśmy, a pogoda była sprzyjająca nadrabialiśmy zaległości ogródkowo-meblowe. I tak pod pędzel trafił mi wreszcie mały stoliczek - konsolka, który widzicie na zdjęciu:


Czy ktokolwiek z Was jeszcze pamięta, że takie sosnowe mebelki sprzedawała dawno temu Ikea? To był jeden z naszych najlepszych zakupów, kiedy jeszcze mieszkaliśmy w bloku. Kuchnia była tam tak maciupka, że nic innego by się nie zmieściło (a tak 2 osoby miały jak zjeść śniadanie).  Wymiar stolika pozwalał nam również dostawić go do krótszego boku stołu w pokoju dziennym, dzięki czemu dało się  wygodnie zasiąść gdy przychodzili do nas goście. Po przeprowadzce do naszego obecnego lokum wylądował w narożniku jadalni jako pomocniczy blacik. Tymczasowo, oczywiście. I tak mu się tam jakoś stało tymczasowo prawie 12 lat :)  Zwykle przykryty serwetą, bo blat po wielu latach używania nie wyglądał zbyt pięknie. Teraz został wyciągnięty z kąta, przeszlifowany i odnowiony. 


Nóżki pomalowane farbą Amazona Off White, blat pociągnięty kilkakrotnie woskiem Amazona w kolorze czekolady. Sama nie mogłam uwierzyć, że to ten sam stolik! A w zestawieniu ze skandynawskim słojem i wiklinową ścianką na ogrodzie nabrał wyjątkowego uroku.






Blat po wyszlifowaniu, nawoskowaniu i wypolerowaniu wygląda naprawdę świetnie.

Aranżacja ogrodowa w sielsko- marynarskim klimacie powstała ad hoc i nie jest docelowym sposobem użytkowania tego stolika. Szczerze mówiąc nie bardzo mam z nim co zrobić, bo w żadnym z pokoi mi nie pasuje, a do jadalni zaplanowałam już co innego. Na razie cieszę swoje oko starym-nowym meblem.


P.S. wspomniany we wcześniejszych postach skalniak przeszedł w weekend metamorfozę i zyskał..trochę kiczu na ozdobę. Więcej o tym jak wbrew logice polubiłam plastik znajdziecie tu <klik>

Pogoda sprzyjała pracom ogródkowym, więc do komputera mnie nie ciągnęło.  Odchwaściłam skalniak, przesadziłam kilka roślin,  pomalowałam stertę różnych rzeczy czekających na swoją kolej w naszym garażu.  I mam nadal niedosyt ;)


Ogród kipi kwiatami i zapachami.



 Róże zaglądają nam do okien (a ten zapach!)


No i jak tu się nie cieszyć takimi widokami?


O skalniaku po "remoncie" opowiem i pokażę go innym razem.  Teraz pochwalę się deseczkami :)
 Eksperymentuję z nakładaniem kolorowych wosków na drewno. Trenowałam na starych deskach i taki efekt mi wyszedł:


Moim zdaniem efekt fajny (im bardziej "stargana życiem" deska tym ciekawszy).  Jak uzyskać taki efekt pokazałam tu (klik)

Nareszcie ładny, słoneczny weekend.  W takie dni nie mam ochoty wracać z ogrodu do domu. Cieszę się słonkiem, kwitnącymi kwiatami i rozbuchaną zielenią.  Na ogród przenoszę się też ze śniadaniem, piciem kawy i miseczką truskawek. Na świeżym powietrzu nie wiedzieć czemu smakują lepiej :)
Dzisiaj wyniosłam na dwór mój nowo przemalowany mebelek i starą zastawę na dwie osoby.


 W ramach dogadzania podniebieniu do herbaty podałam syrop z kwiatów czarnego bzu. To już niestety końcówka moich zapasów, czekam więc z utęsknieniem na tegoroczny zbiór. 
Mam na ogrodzie miniaturowego lilaka, który właśnie kwitnie. Kolorystycznie pięknie się zgrał z zastawą ;)



 Stali bywalcy mojego bloga być może w tym stoliczku:


rozpoznali moją ubiegłoroczną loppisową zdobycz ze szwedzkich wakacji:


To ten sam stoliczek, po lekkim podrasowaniu.  Początkowo planowałam tylko przemalowanie nóżki, ale okazało się przy bliższej inspekcji. że blat ma sporo pęknięć lakieru i kilka delikatnych ale widocznych wgnieceń. Został więc przeszlifowany i zawoskowany na ciemny brąz. Nie żałuję dodatkowej pracy - woskowany blat nabrał szlachetności.

Nie pamiętam skąd się u nas wzięło to szewskie kopyto z drewna. Leżało, przewracało się po szufladzie, aż wpadło mi pod pędzel.  Teraz wygląda jak baletka na dziewczęcej stopie. 


Tak wyglądło przed:

Trzeba je było przeszlifować i zaszpachlować większe uszkodzenia. Potem ta przyjemniejsza część czyli malowanie, woskowanie i kokarda.

Wpadłam do hurtowni po zupełnie co innego, ale jak to zwykle bywa: "tego co Pani chciała chwilowo nie ma, Pani zobaczy może coś innego się nada?". Nic mi się "nie nadało", za to wyoglądałam uczciwie wszystkie półki i zakamarki. W efekcie wyszłam z brązowymi drewnianymi ramkami, których zakupu wcale nie planowałam ale wpadły mi w oko. Pomyślałam, że klimatem będą pasowały do ścian w naszym wiejskim siedlisku. Przeszkadzało mi jedynie, że choć postarzane to były mimo wszystko takie "nowe" i grzeczne. Postanowiłam trochę je przybrudzić.





Brudzenie ciemnego drewna patyną na ciemno nie miałoby jednak sensu, zamalowywać drewna nie chciałam. Postawiłam na wosk. Najbardziej pasujące mi kolorystycznie do siedliskowych wnętrz były Petrol (Byta-yta)  w kolorze kaczego jaja i Islandica (Amazona)  w zielonkawym odcieniu.  Wybrałam Islandicę. Nawoskowałam grubo miejsca w których były tłoczone wzory, spoiny, defekty drewna., rysy itp. Po kilku minutach zdjęłam nadmiar wosku szmatką, tak by pozostał tylko we wgłębieniach i nierównościach. Uzyskałam efekt o jaki mi chodziło - delikatne podkolorowanie drewna.



Na zdjęciach pokazuję Wam ramki po woskowaniu i przed woskowaniem.  Różnica nie jest duża, jednak według mnie nabrały nieco bardziej "wiekowego" charakteru.

Zapach majowego bzu (a w zasadzie lilaka) wprawia mnie zawsze w dobry humor. Przypomina mi jak w dzieciństwie razem z bratem obrywaliśmy pachnące gałązki z dziko rosnących krzaków i zanosiliśmy je mamie.  Dziś i ja chętnie stawiam je w domu w rozlicznych wazonach, kankach i słojach.





Od znajomej, Eli, dostałam w prezencie świecę o zapachu bzu.  Będę ją sobie zapalać, gdy prawdziwy zapach kwiatów przeminie.


Przy okazji pochwalę się swoim nowym nabytkiem - lampką nocną Hepburn. Kiedy ją zobaczyłam od razu przyszły mi na myśl kapelusze rodem z hollywoodzkich  produkcji.  Na przykład takie jak ten:


Moja lampka wygląda tak: